Donderdag – Sint-Niklaasfeest. Doch helaas niet voor ons zomin als voor de grootsten hoop der gewoone menschen. Een popje voor de kleinste en daarmee afgeloopen. Lekkernij is eerstens niet te krijgen en tweedens het kleinste stukje chocolade is niet koopelijk. Marsepein, speculatie en andere Sint-Niklaasartikelen zijn uit de wereld en moeder en de groote kinderen moeten er zich dit jaar  – ’t is te hopen het laatste – nog maar eens in schikken. “Sint-Niklaas heeft geen pas kunnen krijgen”, zegt de kleinste.

In tegenstelling echter ziet men boeren sleuren met opgetuigde schommelpaarden, levensgroot en doozen speelgoed als forten, schepen, kanonnen, waar met geen stok over te springen is. En fier en uitdagend sleuren zij daar den ganschen dag mede rond als wilden ze elkeen toeroepen: “Ziet ge, dat kunnen wij!”.