Vrijdag – Dezen morgen vroeg reeds kwam Herman Anton bij ons aanbellen. Hij kwam een paar bloemen vragen om in een schrijven aan zijne vrouw te zenden.

Dit is een schoone gewoonte bij hen. Telkenmale zij nieuws van hunne naastbestaanden krijgen, bevat dit schrijven een gedroogd tuiltje en zij doen ook hetzelfde wanneer zij naar huis schrijven. “Derjegene, der keine Blumen liebt, liebt auch keine Menschen” zeggen zij.