Afzender: John
Geadresseerde: Teles

Front, den 31 Juli 1918

Beste Teles,

Gaat het u altijd wel evenals gade en kind? Ik hoop beslist van ja.

Gisteren ontving ik twee kaartjes – een van moeke – het andere van Germaine. Het blijkt, naar hun schrijven, dat de familie het best stelt. Mijn vader nochtans heeft een week, in ziekverlof, thuis doorgebracht. Moeke zegde me, dat hij zich overwerkt had, maar dat op huidigen stond (begin Juni) alles weer in de plooi was. Ze vroeg me aanstonds te antwoorden (hetgeen natuurlijk reeds volbracht is) omdat mijne kaartjes zulke heilzame invloed op hem maakten. Inderdaad, ik schrijf altijd zoo opgewekt mogelijk en verkondig immers de waarheid maar van eene sterke gezondheid te genieten en aan niets te mangelen, dan aan hunne toegenegenheid! En dat is een balsem voor die goede ouders.

Wat zegt U over de krijgsverrichtingen op de Marne, beste Téles. Staat nog altijd rotsvast in uw brein, de gedachte den zege eerst in ’20 of ’21 ons zien toe te lachen?
Zoovele soldaten denken nog dit jaar hunne oudjes te zullen omarmen! ’t Is waarheid ook ’n piotje is ’n groot kind, dat zoo gaarne luchtkasteelen maakt, en ze- in zijnen eenvoud – voor heilige waarheid aanziet! Onze jongens zijn idealisten!

Beste Téles, hier volgt mijn vierde vermelding ditmaal aan het divisieorder , op datum van 19 Juli: » Participant à un raid dans les lignes allemandes , le 8 mars 1918, s’ est distingué par son sang- froid et son courage en continuant sous le feu de l’ adversaire, à élargir un passage dans les rideaux ennemis, afin de permettre l’ évacuation rapide des blessés et le repliement de ses camarades. »

‘n Karweitje dat ik beslist ging vergeten : den 8 Maart 1918…. waarom die oude koei nog uit de gracht gehaald! Nu, beter laat dan nooit. ’n Verdiende belooning doet altijd genoegen.

Hartelijkste groeten aan Mevrouw en dikken kus a.u.b; aan Master Fen, en voor U, ja dat weet ge wel, hé Téles,uit harte en ziel , nen strengen klauw van
Uwen verkleefden,
John.